چسبونكى هاى من

جايى خواندم كه از سن آوين ممكن است وابستگى به يك اسباب بازى يا پتو يا ... زياد شود و اين حتا به اينكه بچه به تخت خودش عادت كند، كمك مى كند. فقط نمى دانم چرا در مورد هيچ كدام از بچه هاى من صدق نمى كند. آ چرا، يادم افتاد. من!!ا

بمب در خانه

رفته بوديم مسافرت زمستانى در يك جاى گرمسير. خيلى خوش گذشت. قرار بود دسته جمعى تر باشد، ولى خاله جون و عمو نيما نتوانستند بيايند. ملتا و پدرجون بودند و دايى شهريار. اولين شن بازى آوينك، حال كردن هميشگى رادونك در ساحل، استراحت بعد دور تند چند وقت اخير، با هم بودن و آخرش هم مريضى براى اينكه خوشى از حد نگذرد! ا

نتيجه، خانه اى است كه بمب داخلش تركيده است انگار.ا

دوستان عزيزم، بابت اين همه كم كارى عذر مى خواهم. آنقدر روهايم با اين دو تا وروجك پر است كه براى اولين بار ارتباطم با اينترنت كم شده است! ولى تلاش خواهم كرد كه وبلاگ را به روال قبل برگردانم.

منتظر ماجراهاى ريز و درشت ما باشيد؛)ا

مشغوليت خانوادگى

مى خواستم بنشينم و سريال ببينم. يك كتاب تبليغاتى دادم دست آوين كه باهاش بازى كند. بيشتر از اينكه پاره كند، دوست دارد لوله اش كند. يك ربعى گذشته است و آوين همچنان سعى دارد نصف كتاب را لوله كند. چرا نصف كتاب؟ چون رادين دارد تند تند نصف ديگرش را پاره مى كند تا از اين فعاليت جذاب عقب نماند! البته آوين كم سر و صدا تر است، چون فقط هرازگاهى ذوق مى كند، ولى رادين آگهى ها را هم با صداى بلند برايم مى خواند. خيلى سريال حاليم شد!ا

مراسم صبحگاه

جمعه ساعت ٩ شب پسرك ما موقع بستن كيفش يادش افتاد كه بايد شنبه سر مراسم صبحگاه خبر بخواند. چى؟ جدول ليگ برتر فوتبال! خلاصه بعد از خواباندن همه رفتم سراغ گوگل عزيز و جدول ليگ برتر را پرينت گرفتم. حالا گرفتارى، سايتش تاريخ نداشت و با توجه به دنبال شدن ليگ در خانه ما در حد صفر، هيچ كدام نمى دانستيم اطلاعات درست است يا مثلا مال پارسال. خلاصه تا رادين برگردد، دلهره داشتم! معلوم بود سرش كلى صحبت هم كردند، چون بعدازظهر با يك قيافه كرمكى به بابايش زنگ زد كه بگويد پرسپوليس پايين تر از استقلال است و به پدرجون زنگ زد كه بگويد ملوان آخر است! 

عقل تو كله اش اومده*

حالا خيلى چيزها را مى شناسد. سرش را روى بالش مى گذارد، گوشى تلفن و موبايل را روى گوشش مى گذارد، خوردنى را بدون مكث به طرف دهنش مى برد و وقتى كه براى بيرون رفتن در صندلى ماشين مى گذاريمش، با حوصله و بدون جيغ و داد منتظر مى شود. درضمن اگر من لباس بيرون بپوشم، از ترس اينكه دارم مى گذارمش و مى روم بيقرارى مى كند، مگر اينكه سريع بغلش كنم. ا

*جمله من و بابايى موقع ذوق كردن از كارهاى دخملى

فرمايشات صبحگاهى

وضعيت عادى خانه ما

پسرم دارد دور از دسترس خواهرش تمرين خط مى كند؛ چه شود!ا

تلاش براى ايستادن

جوجوى ما سعى دارد بايستد. تمام مدت كنار ميز را مى گيرد و بلند مى شود. تازگى يكى دو قدم هم برمى دارد. خوش خنده است و كوالاى مامانش!ا